Met het vallen van de vlag afgelopen zondag in Abu Dhabi zit het seizoen 2016 erop. En wat een seizoen. Het jaar is enorm hard gegaan. Het was vanaf het begin af aan al duidelijk dat het een strijd zou worden tussen de Mercedes coureurs. Dat het uiteindelijk tot aan de laatste race relatief spannend bleef was erg mooi. En dan is daar de winnaar: Nico Rosberg is wereldkampioen Formule 1 van 2016.

Bouwen aan 2016

Aan het einde van 2015 heeft Rosberg gebouwd aan dit seizoen. Hamilton werd vrij eenvoudig kampioen en gezien de aangekondigde regelwijzigingen, moest 2016 het jaar worden waarin Rosberg kampioen zou worden. Door zijn vroegtijdige kampioenschap liet Lewis de laatste races van 2015 de teugels een beetje vieren, waardoor Rosberg vertrouwen kon tanken voor de winter en het nieuwe seizoen.

Wie niet snel is, moet slim zijn

En na de winter stond Rosberg dan eindelijk op. Afgelopen seizoenen is wel duidelijk geworden dat Hamilton op pure snelheid gewoonweg sneller is dan Rosberg. Ross Brawn erkende dit onlangs ook, maar noemde Rosberg “a tough little nut”. In de winter heeft hij zich echter goed herpakt en een manier gevonden die voor hem werkt: Nooit opgeven en punten blijven pakken. Hamilton speelt graag mindgames, maar Rosberg heeft zich dit jaar niet gek laten maken en heeft het vanaf Melbourne per race bekeken. Dat leverde niet altijd even goede races van hem op, maar zo heeft hij wel wanneer hij kon de maximale punten meegenomen, zeker wanneer Hamilton pech had: een betere tik op de neus is er niet.

Terechte wereldkampioen, of niet?

Er is behoorlijk wat geluid over of Rosberg een terechte kampioen zou zijn. Natúúrlijk is hij de terechte wereldkampioen! Onder de streep heeft hij de meeste punten. Is hij een kampioen? In zeker opzicht wel, maar persoonlijk vind ik het ook in zeker opzicht niet. Afgelopen winter heeft hij zich dusdanig verbeterd, dat hij eindelijk een kans maakte tegen Hamilton. Dat is niet even een kwestie van hard rijden. Dat is een verbeterslag geweest op alle fronten: Rosberg is een meer complete coureur geworden.

Als we echter kijken naar de manier van aanpak, dan zien we dat Rosberg minder mechanische pech heeft gehad dan Hamilton en een vrij groot aantal races “met de handrem erop” heeft gereden. Afgelopen races heeft hij iedereen, inclusief zichzelf, voorgehouden dat hij voor de overwinning ging. Hij heeft echter geen enkel moment geprobeerd om de leiding over te nemen in de wedstrijd of het strategisch anders aan te pakken: de angst om níet tweede te worden won het. Helaas voor ons als kijkers. De keren dat Rosberg van zich afbeet was het weer ouderwets klungelig, met als hoogtepunt de aanrijding in Oostenrijk.

Persoonlijk vind ik dan ook dat Rosberg wél de terechte kampioen is. Het is loon naar werken. Als karakter in het Formule 1 circus is hij echter een grijze muis: Hij is geen killer.. mist de “grinta”, de echte greed om te winnen en heel het veld te kakken te zetten om egoïstische redenen, zoals een aantal grote kampioenen die hadden/hebben. Kampioenen die reeds in de boeken staan en waarvoor een plekje in de boeken lonkt.. coureurs als.. juist: Max Verstappen. Op naar 2017! (Maar eerst: laaaaang wachten)